Cewnikowanie serca | Drukuj |
Cewnikowanie serca umożliwia w sposób inwazyjny, bezpośredni pomiar ciśnienia panującego w różnych jamach serca i wychodzących z serca dużych naczyniach, oraz określenie stopnia wysycenia krwi tlenem. Badanie to jeszcze do niedawna było bardzo cenną metodą diagnostyczną w rozpoznawaniu wad serca, a obecnie jest coraz częściej zastępowane przez nieinwazyjne badanie echokardiograficzne.

 

Badanie polega na przezskórnym nakłuciu żyły lub tętnicy i wprowadzeniu cewnika, który następnie jest przesuwany w świetle naczynia do jam serca i dużych naczyń, rejestrując w nich ciśnienie oraz wysycenie krwi tlenem.

 

Wskazania do badania

 

  • Wątpliwości diagnostyczne w przypadku niektórych wad wrodzonych serca.

  • Określenie stopnia zaawansowania wady serca.

  • Kwalifikacja do inwazyjnego zabiegu kardiologicznego, ewentualnie operacji kardiochirurgicznej.

 

Przed badaniem pacjent jest poddawany wstępnej ocenie kardiologicznej obejmującej badania: EKG,, RTG klatki piersiowej i badanie echokardiograficzne. Zalecana jest wcześniejsza wizyta u stomatologa i wykonanie przeglądu uzębienia.

 

Badanie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Wskazane jest również podanie środka uspokajającego. U dzieci badanie wykonuje się w znieczuleniu ogólnym

 

Cewnikowanie jest wykonywane w pracowni hemodynamicznej. Chory leży na wznak, jest rozebrany, przykryty prześcieradłem chirurgicznym. Miejsce nakłucia naczynia jest dezynfekowane i następnie znieczulane miejscowo. Do naczynia wprowadza się specjalną koszulkę żylną lub tętniczą umożliwiającą szybką wymianę cewników, którymi wykonuje się badanie. Cewniki przesuwane są przez naczynie do jam serca i wychodzących z nich dużych naczyń, w których mierzy się ciśnienie i określa wysycenie krwi tlenem. Ruchy cewnika w naczyniach i jamach serca są kontrolowane na ekranie monitora.

Czasami pod koniec badania podaje się środek kontrastowy do jam serca. Moment ten odbierany jest najczęściej przez badanego jako uderzenie ciepła do głowy, rozchodzące się następnie po całym ciele. Po badaniu usuwana jest koszulka naczyniowa i zakładany jest na miejsce wkłucia opatrunek uciskowy, który powinien pozostać przez kilka do kilkunastu godzin.

 

Wynik badania przekazywany jest w formie opisu, niekiedy z dołączonymi kliszami rentgenowskimi (zdjęciami lub filmem). Badanie trwa zwykle kilkadziesiąt minut

 

Przed badaniem pacjent informuje lekarza o:

 

  • Ewentualnym uczuleniu na środki kontrastowe

  • Skłonności do krwawień

  • Aktualnie przyjmowanych lekach, zwłaszcza obniżających krzepliwość krwi

  • Ciąży

 

W trakcie badania pacjent zgłasza:

 

  • Wszelkie nagłe dolegliwości (np. ból w klatce piersiowej, duszność, uczucie ciepła).

 

Po badaniu pacjent odwożony jest na oddział, gdzie przez kilkanaście godzin powinien pozostawać w pozycji leżącej bez wykonywania większych ruchów ciałem. Następnego dnia po badaniu rano można wstać. W tym czasie zalecane jest przyjmowanie płynów z równoczesnym ograniczeniem przyjmowania posiłków.

 

Badanie wykonywane jest w Pracowni Hemodynamiki na Klinicznym Oddziale Kardiologii Inwazyjnej.

 

 

na podst."Encyklopedia Badań Medycznych" Wydawnictwo Medyczne MAKmed, Gdańsk 1996